1. زدودن زنگ: استفاده از سندبلاست، شات بلاست، ترشی و سایر روش ها برای از بین بردن زنگ، روغن، اکسید و سایر جنبه های سطح سازه فولادی، بهبود زبری و تمیزی سطح فولادی و آماده سازی برای پوشش بعدی یا آبکاری داغ و سایر عملیات ضد خوردگی.
2. درمان ضد خوردگی: با توجه به استفاده از محیط سازه فولادی و الزامات طراحی، سازه فولادی پس از حذف زنگ برای درمان ضد خوردگی، مانند رنگ آمیزی، گالوانیزه گرم، پاشش پوشش ضد خوردگی و غیره، به منظور افزایش عمر مفید سازه فولادی.

1. جوشکاری: با توجه به مواد ساختار فولادی، ضخامت، موقعیت جوش و سایر عوامل، روش های جوشکاری مناسب و مواد جوشکاری، مانند جوشکاری قوس دستی، جوشکاری محافظ گاز، جوشکاری قوس زیردریایی و غیره را انتخاب کنید، قطعات مختلف به عنوان یک کل متصل می شوند. در طول فرآیند جوشکاری، پارامترهای فرآیند جوشکاری باید به شدت کنترل شوند تا از کیفیت جوش اطمینان حاصل شود و از نقص جوش جلوگیری شود.
2. اتصال پیچ و مهره: برای برخی از قطعات سازه فولادی با اتصال پیچ، پردازش سوراخ های پیچ و مهره و نصب پیچ ها باید طبق الزامات طراحی انجام شود. دقت ماشینکاری سوراخ پیچ باید الزامات استاندارد را برآورده کند و گشتاور سفت شدن پیچ باید به مقدار مشخص شده برسد تا از قابلیت اطمینان اتصال اطمینان حاصل شود.

1. قالب گیری خمشی: استفاده از تجهیزات خمشی مانند دستگاه نورد صفحه، دستگاه خم لوله و غیره برای خم کردن فولاد به قوس و شکل مورد نیاز. در طول فرآیند خمش باید به کنترل شعاع خمشی و زاویه خمشی توجه شود تا از عیوب مانند ترک در فولاد جلوگیری شود.
2. قالب گیری مهر زنی: برای برخی از شکل های پیچیده از قطعات ساختاری فولادی، می توان با فرآیند مهر زنی شکل داد. با عمل پانچ ها و قالب ها، فولاد به شکل و اندازه دلخواه مهر می شود.
3. تصحیح: در برش، خم شدن، مهر زنی و دیگر تغییر شکل پردازش فولاد برای اصلاح، به طوری که الزامات طراحی اندازه و شکل را برآورده می کند. روش های اصلاح شامل اصلاح مکانیکی، اصلاح شعله و غیره می باشد.